“Το Άνθος της Ιεριχούς” Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα της Μυκονιάτισσας Μαρίας Γιαννακοπούλου – Δακτυλίδη από τις εκδόσεις Αγγελάκη

Περιγραφή

«…Της είχα δέσει τα χέρια και τα πόδια για να μην αντιδράσει και με τινάξει από το στήθος της που το πατούσα με τα γόνατά μου. Ήταν χειροδύναμη, αλλά το είχα προβλέψει και γι’ αυτό πέτυχε το σχέδιό μου. Δεν της έκλεισα τα μάτια. Ήθελα να βλέπω την κατάπληξή της όταν την έσυρα από την κρεβατοκάμαρα στο χολ και από ’κεί στην πίσω έξοδο του σπιτιού μέσα στον κήπο με τη συκιά και τις δύο λεμονιές. Είχα ανοίξει από νωρίς το απόγευμα τον λάκκο της…».

Είναι πολύ εύκολο να περάσεις την αόρατη διαχωριστική γραμμή του καλού και του κακού, του νόμιμου και του παράνομου και να γίνεις δολοφόνος μέσα σε μια στιγμή. Χωρίς επιστροφή. Εκτός κι αν υπάρξει μια δεύτερη ευκαιρία… 

Λυκίδα, 2002. Η αιματηρή εξαφάνιση της δεκαπεντάχρονης Μίνας Περτινιάτη πυροδοτεί καταιγιστικές αποκαλύψεις μυστικών από το παρελθόν. Η αστυνόμος Ζερμπινέτα Στρατόκους, επικεφαλής των ερευνών μαζί με τον βοηθό της Αποστόλη, εκπλήσσεται όταν συνειδητοποιεί ότι εμπλέκεται και η ίδια στην υπόθεση που ανέλαβε να διαλευκάνει. Θέτοντας τη ζωή της σε κίνδυνο, επιχειρεί να ξετυλίξει το μπερδεμένο κουβάρι των εγκληματικών ενεργειών κακοποιών και πολιτών υπεράνω πάσης υποψίας.

Θα καταφέρει η αστυνόμος Στρατόκους να μείνει δυνατή ως το τέλος για να τιμωρηθούν ανεξαιρέτως όλοι οι ένοχοι;

Η κλεψύδρα μετρά αντίστροφα τον χρόνο, με τις αλλεπάλληλες ανατροπές να δυσχεραίνουν τις έρευνες και να παγιδεύουν την αστυνόμο σε έναν αδιέξοδο λαβύρινθο που απειλεί να την καταστρέψει, καθώς, στη διεφθαρμένη κοινωνία της Λυκίδας, τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται…

Βιογραφικό σημείωμα

Η Μαρία Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη γεννήθηκε στη Νίκαια από γονείς φιλοπρόοδους που της γνώρισαν από πολύ μικρή ηλικία την αξία της λογοτεχνίας. Μεγαλώνοντας ανάμεσα σε πληθώρα βιβλίων, απολαμβάνει να ταξιδεύει μαζί τους σε πρωτόγνωρους κόσμους γεμάτους φως, συναισθήματα, γνώση, ομορφιά και πνευματική ελευθερία. 

Έγραψε το πρώτο της διήγημα όταν ήταν οκτώ χρονών και έκτοτε εξακολουθεί να αποτυπώνει τα δικά της ονειρικά ταξίδια στο χαρτί. Έχει βραβευθεί σε σημαντικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει συμμετάσχει με διηγήματα και ποιήματα σε συλλογικές εκδόσεις. 

Από το 2011 είναι συντάκτρια στη μηνιαία εφημερίδα Ηχώ Ιλίου-Πετρούπολης με άρθρα πολύπλευρου περιεχομένου, πάντα με γνώμονα την αλήθεια και την αγάπη για την Ελλάδα και τον συνάνθρωπο. Παράλληλα, έχει ασχοληθεί με τη λογοτεχνική απόδοση μεταφράσεων βιβλίων και σεναρίων. Το «Άνθος της Ιεριχούς» είναι το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα.

Διαβάστε κριτική :

Γράφει η Κυριακή Γανίτη (Dominica Amat)

  “Είναι πολύ εύκολο να περάσεις την αόρατη διαχωριστική γραμμή του καλού και του κακού,του νόμιμου και του παράνομου και να γίνεις δολοφόνος μέσα σε μια στιγμή. Χωρίς επιστροφή. Εκτός κι αν υπάρξει μια δεύτερη ευκαιρία...”

 ΄Εχω αναφερθεί πολλάκις στην αγάπη που τρέφω για τα αστυνομικά μυθιστορήματα εξαιτίας αυτής της ιδιαίτερης φύσης τους,που συχνά-πυκνά,τα καθιστά ως μία από τις πιο αληθοφανείς αντανακλάσεις των κοινωνιών καί όσων συμβαίνουν μέσα σε αυτές. Εγκλήματα,διαφθορά σε διάφορους θεσμούς καί επαγγέλματα,διαπροσωπικές σχέσεις,ανθρώπινες πράξεις καί σκέψεις,ήθη,έθιμα,πεποιθήσεις καί προκαταλήψεις είναι μερικά από τα στοιχεία που συναντούμε μέσα στις σελίδες τους,ψάχνοντας όχι μόνο τους ενόχους καί την τιμωρία αυτών,αλλά καί μία επικείμενη λύτρωση που θα γαληνέψει την ψυχή των όποιων θυμάτων μαζί με τις δικές μας. Αντιλαμβάνεστε,συνεπώς,πως δράττομαι της ευκαιρίας καί με μεγάλη χαρά διαβάζω ανάλογα βιβλία,όταν ”πέφτουν” στα χέρια μου. 

   Η συγγραφέας Μαρία Γιαννακοπούλου-Δακτυλίδη υπογράφει το πρώτο αστυνομικό της μυθιστόρημα,με τίτλο ”Το άνθος της Ιεριχούς” που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αγγελάκη καί έρχεται,δυναμικά,να κατακτήσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού. Για να είμαι ειλικρινής,δύο ήταν οι αρχικοί λόγοι που μου έκαναν να πω ”ναι” στο να το διαβάσω,όταν μου το πρότειναν. Ο ένας λόγος,σαφώς,ήταν το λογοτεχνικό είδος στο οποίο ανήκει καί ο δεύτερος ήταν ο τίτλος του. Πέρα από το έντονο κίτρινο χρώμα της γραμματοσειράς που έχει επιλεχθεί καί προσελκύει το βλέμμα μας,η αλήθεια είναι πως κατά το παρελθόν είχα ακούσει κάποιες πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο λουλούδι καί ήθελα να δω με ποιον τρόπο μπορεί να συνδεόταν με την υπόθεση του βιβλίου.

   Για όσους/ες δεν γνωρίζετε το άνθος,ή αλλιώς,ρόδο της Ιεριχούς,σας παραθέτω τις ακόλουθες πληροφορίες (όπως μπορείτε να τις βρείτε στο διαδίκτυο). “Το «Ρόδο της Ιεριχούς» ή αλλιώς «ρόδο της Παναγίας» ή ακόμα και «το φυτό της Νεκρανάστασης» είναι ένα μοναδικό φυτό που έχει την ικανότητα να επιβιώνει στην έρημο ξεραμένο, σαν μια καφέ μπάλα, και να καταφέρνει να ανοίγει και να πρασινίζει με ελάχιστο νερό, για χιλιάδες χρόνια. Λέγεται ότι συντρόφευε την Παναγία στο μοναχικό της ταξίδι από τα Ιεροσόλυμα στην Αίγυπτο και γι’ αυτό τον λόγο εκείνη το ευλόγησε να είναι αθάνατο και να ανθίζει κάθε χρόνο την παραμονή των Χριστουγέννων.” Τώρα θα μου πείτε πού μπορεί να σας χρησιμεύουν ως πληροφορίες όλα αυτά σε σχέση με την πλοκή. Εγώ θα σας προτρέψω να το κρατήσετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας καί όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα καταλάβετε το γιατί. Εγώ,για παράδειγμα,προσπάθησα να δω πέρα από το όποιο προφανές καί να σκεφτώ μία μεταφορική του σημασία μέσα στο κείμενο. Αλλά καί πάλι δεν ήμουν απόλυτα σίγουρη…

   “Λυκίδα,2002. Η αιματηρή εξαφάνιση της δεκαπεντάχρονης Μίνας Περτινιάτη πυροδοτεί καταιγιστικές αποκαλύψεις μυστικών από το παρελθόν. Η αστυνόμος Ζερμπινέτα Στρατόκους,επικεφαλής των ερευνών μαζί με τον βοηθό της Αποστόλη,εκπλήσσεται όταν συνειδητοποιεί ότι εμπλέκεται και η ίδια στην υπόθεση που ανέλαβε να διαλευκάνει. Θέτοντας τη ζωή της σε κίνδυνο,επιχειρεί να ξετυλίξει το μπερδεμένο κουβάρι των εγκληματικών ενεργειών κακοποιών και πολιτών υπεράνω πάσης υποψίας. Θα καταφέρει η αστυνόμος Στρατόκους να μείνει δυνατή ως το τέλος για να τιμωρηθούν ανεξαιρέτως όλοι οι ένοχοι; Η κλεψύδρα μετρά αντίστροφα τον χρόνο,με τις αλλεπάλληλες ανατροπές να δυσχεραίνουν τις έρευνες και να παγιδεύουν την αστυνόμο σε έναν αδιέξοδο λαβύρινθο που απειλεί να την καταστρέψει,καθώς,στη διεφθαρμένη κοινωνία της Λυκίδας,τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται…” (Περίληψη οπισθοφύλλου)

   Η συγγραφέας επιλέγει να στήσει ένα σκηνικό όπου το μυστήριο καί η αγωνία θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους από τις πρώτες,κιόλας,στιγμές σε πιο ήπιο τόνο καί δείχνοντας αυξάνουσα πορεία όσο θα εμβαθύνουμε περισσότερο στην υπόθεση. Αναπάντητα ερωτήματα αρχίζουν να αναζητούν τις λύσεις τους καί όλοι/ες μοιάζουμε να έχουμε χαθεί μέσα στους στενούς διαδρόμους ενός λαβυρίνθου,μην έχοντας τον πολύτιμο μίτο της Αριάδνης στα χέρια μας,που θα μας βοηθούσε ώστε να βρούμε την πολυπόθητη έξοδο. Καί μέσα σε όλα αυτά,το γνωμικό πως ενός κακού,μύρια έπονται δείχνει να μην ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Το τραγικό συμβάν της εξαφάνισης της νεαρής κοπέλας θα έχει ως αποτέλεσμα ένα συνεχόμενο ντόμινο αποκαλύψεων. Θα πέσουν οι όποιες μάσκες καί θα έρθουν στο φως καλά κρυμμένα μυστικά. 

   Στα θετικά στοιχεία του βιβλίου προστίθενται η καθαρότητα καί αμεσότητα του λόγου της συγγραφέως,τα μεστά κεφάλαια καί η γρήγορη,συνεχόμενη εναλλαγή σκηνών,ο ρεαλισμός των διαλόγων ανάμεσα στα πρόσωπα της ιστορίας,η αβίαστη γέννηση συναισθημάτων,η εξαιρετική σκιαγράφηση των ηρώων καί των ηρωϊδων μαζί με την ποικιλία στους χαρακτήρες τους καί εντέλει,ο ικανοποιητικός αριθμός ανατροπών μέσα στην υπόθεση. Ναι,μιλάμε για μία αρκετά καλή προσπάθεια της συγγραφέως που εμένα με ικανοποίησε καί σας προτρέπω να το αναζητήσετε κι εσείς.

Καλή ανάγνωση!


Ακολουθήστε μας στα social media του XploreMykonosNews.gr

Κάντε εγγραφή και στο κανάλι μας στο YouTube

Ακολουθήστε μας και στο Νο1 lifestyle & travelling περιοδικό της Μυκόνου XploreMykonosMagazine.com


Διαβάστε ακόμη:


Translate »
error: Content is protected !!
Αρέσει σε %d bloggers: