Ο Εσπερινός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Ι.Μ. Τουρλιανής

Στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Παναγίας Τουρλιανής Μυκόνου τελέσθηκε σήμερα, Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026 ο Εσπερινός της Μεγάλης Θεομητορικής Εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Το Εσπερινό παρηκολούθησαν βιωματικά και με κατάνυξη πολλοί Μυκόνιοι και παρεπιδημούντες πιστοί, μεταξύ των οποίων εκπρόσωποι του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας και ο διατελέσας Δήμαρχος Μυκόνου κ. Κων. Κουκάς.

Τον θείο λόγο εκήρυξε ο Ηγούμενος Αρχιμ. Αλέξιος Παπαδόπουλος, το θεολογικά τεκμηριωμένο περιεχόμενο του οποίου παρατίθεται αυτούσιο κατωτέρω.

Μετά το πέρας του Εσπερινού, τελέσθηκε πάνδημη λιτανεία της ιεράς Εικόνος πέριξ της Ιεράς Μονής.

“τη ενδόξω Κοιμήσει σου ουρανοί επαγάλλονται, και αγγέλων γέγηθε τα στρατεύματα.”

Μέσα στον υμνογραφικό πλούτο της Εκκλησίας μας, αγαπητοί αδελφοί, εξέχουσα θέση κατέχει το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Η Θεοτόκος είναι το πρόσωπο εκείνο στο οποίο έχουν αφιερωθεί αμέτρητα υμνολογικά ποιήματα.

Η Μητέρα του Θεού, είναι το πιο αγαπητό και οικείο πρόσωπο μέσα στην Εκκλησία.

Σε ολόκληρη την υμνογραφία, χιλιάδες κοσμητικά επίθετα, αρετές και χαρίσματα της ταπεινής Μαριάμ από τη Ναζαρέτ, εξαίρονται με υπερβάλλοντα ενθουσιασμό.

Δεν υπήρξε απλώς μια γυναίκα που πέρασε από αυτό το κόσμο καταγράφοντας μια αγία βιoτή, αλλά υπήρξε η γυναίκα η οποία έφερε
στον κόσμο τον Ίδιο τον Θεό.

Ιδιαιτέρως, η εορτή της Κοιμήσεώς της, κυριαρχείται από Θεολογικό και Υμνογραφικό πλούτο.

Η Θεοτόκος, κλήθηκε ως άνθρωπος, να πληρώσει το κοινό και αναπόφευκτο χρέος της ανθρώπινης φύσεως. Η Κεχαριτωμένη Μαρία, ακόμα όμως και μετά την κοίμησή της συνεχίζει να ζει.

Δεν ήταν άλλου δυνατόν, η Μητέρα της Ζωής, να παραδοθεί στη φθορά. Το σώμα που κυοφόρησε τον Θεό Λόγο, δεν μπορούσε να αποτελέσει τροφή στον θάνατο όπως ένα κοινό σώμα.

Η Θεία Χάρις οικονόμησε και μετέστη προς την Ζωή, αύθις μετά την κοίμησή της, αναιρόντας τους νόμους της φύσεως.

Μέσα στο πέρασμα των αιώνων, η Υπεραγία Θεοτόκος, ήλκυσε την αγάπη των ανθρώπων.

Οι Πατέρες και η ίδια η Εκκλησία, της απέδωσαν πολλούς, αναρίθμητους τίτλους τιμής. Αμέτρητα τα χαρίσματα και οι αρετές της.

Ακόμα και στις εικόνες της, κάθε τάμα και λαμπάδα, δηλώνει και μία πονεμένη ιστορία.

Πίσω από όλους τους ένδοξους στίχους των ύμνων προς το πρόσωπό της, κρύβεται μία σταυρική πορεία ζωής.

Ίσως για τον λόγο αυτό, κάθε πονεμένος άνθρωπος προστρέχει στη χάρη της, διότι έχει την βεβαιότητα και την πεποίθηση ότι η Θεοτόκος θα μπορέσει να κατανοήσει την θλίψη του.

Η Θεοτόκος δεν πρόλαβε να γνωρίσει τους υπέργηρους γονείς της. Στην τρυφερή ηλικία των τριών ετών, αφιερώθηκε στον Ναό και έτσι παιδική ηλικία δεν μπόρεσε να χαρεί.

Ανέλαβε το βάρος της άγαμης μητέρας. Πήρε επάνω της το συμβόλαιο της ελευθερίας του ανθρώπου, και με την αποδοχή της κλήσης του Θεού, έβαλε την υπογραφή.

Ούτε τον Υιό της μπόρεσε να χαρεί. Δεν ανήκε στην ίδια. Ανήκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Τον είδε να εξευτελίζεται και να πεθαίνει ατιμωτικά επάνω στον Σταυρό. Η υμνογραφία της Μεγάλης Παρασκευής, κυριαρχείται από ένα γεγονός.

Τον θρήνο της μάνας. Της Μητέρας του Θεού, που κυοφόρησε, έτεκε, γαλούχησε και παρέδωσε στην ανθρωπότητα τον μονάκριβο Υιό της.

Η Θεοτόκος έζησε πρώτη την Πεντηκοστή την ημέρα του Ευαγγελισμού, και όμως δε ζήτησε τα πρωτεία των Αποστόλων. Πρώτη προσκύνησε τον Αναστημένο Χριστό, και όμως το όνομά της δεν αναφέρεται στις Μυροφόρες.

Έζησε μέσα στην αφάνεια και τη σιωπή ολόκληρη της ζωή της. Υπήρξε ο σημαντικότερος άνθρωπος που πέρασε από αυτόν τον κόσμο, και όμως ποτέ δεν το εκμεταλλεύτηκε προς όφελός της.

Αυτό όμως, όπου στο διάβα της ιστορίας, ταυτίστηκε με την Παναγία, είναι η μητρότητα. Μπορεί να μην είναι κάποια μεγάλη και κραυγαλέα αρετή ή υψηλό χάρισμα. Και όμως, στο πρόσωπό της, αναβιβάσθηκε στο υψηλότερο υπούργημα.

Το πρόσωπο της Μητέρας, χαριτωμένο με τις έννοιες της εμπιστοσύνης, της αγάπης και της τρυφερότητας, αποτέλεσαν τον κυριότερο πόλο έλξης των ανθρώπων.

Η μητρότητα αυτή, αποτέλεσε το κέντρο ολόκληρης της υπάρξεώς της. Η εξαιρετική τιμή να γίνει Μητέρα του Θεού, μα ταυτόχρονα η μητέρα ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Ενώ γέννησε τον Ένα της Τριάδος, έγινε η μάνα δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ατενίζοντας το γεμάτο γλυκειά μελαγχολία βλέμμα της στις Εικόνες, ο κάθε άνθρωπος εισπράττει την παρηγοριά που αποζητά.

Βλέπει τη μάνα που του δίνει τη σιγουριά ότι βρίσκεται πάντα δίπλα του. Στο πρόσωπό της, όλοι μας ακουμπάμε τις ελπίδες μας στις πιό δύσκολες στιγμές μας.

Στο πρόσωπό της, η ορφανή ανθρωπότητα βρήκε την Μητέρα όπου ξαγρυπνά στο προσκεφάλι της σε όλες τις δυσκολίες.

Αγαπητοί μου αδελφοί, η Θεοτόκος είναι η μοναδική παρηγοριά και ελπίδα σε ένα κόσμο που στενάζει και αναζητά την ασφάλεια μια μητρικής, γεμάτης αγάπης, αγκαλιά.

Και ίσως, η πένα του ιερού υμνογράφου, αποτυπώνει με τον πιο εύστοχο τρόπο, ότι η παρουσία της Θεοτόκου, είναι απαραίτητη για την σωτηρία μας: “Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, μητρικῶς ὑπὸ τὴν σκέπην σου, διαφύλαττε τὸ πλήρωμα ἀεί, Ἐκκλησίας τοῦ Υἱοῦ σου Ἀειπάρθενε.”

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

romfea.gr


Ακολουθήστε μας στα social media του XploreMykonosNews.gr

Κάντε εγγραφή και στο κανάλι μας στο YouTube

Ακολουθήστε μας και στο Νο1 lifestyle & travelling περιοδικό της Μυκόνου XploreMykonosMagazine.com


Διαβάστε ακόμη:


Translate »
error: Content is protected !!