Με μισθό 850 ευρώ η νεοδιορισθείσα στο Κτηματολόγιο Μυκόνου Χάιδω Ζιάγκα καλείται να πληρώσει ενοίκιο μέχρι και 900 ευρώ, όπως περιγράφει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής
Διορίστηκε στο Κτηματολόγιο της Μυκόνου, αλλά δεν έχει πού να μείνει. Για ένα σπίτι 15-20 τετραγωνικών μέτρων τής ζητούν έως και 900 ευρώ τον μήνα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις ιδιοκτήτες απαιτούν προκαταβολικά τα μισθώματα ενός έτους. Την ίδια στιγμή, οι περισσότεροι εξ αυτών αρνούνται να προχωρήσουν σε ετήσιες μισθώσεις, προτιμώντας την τουριστική σεζόν. Η περίπτωση της νεοδιορισθείσας υπαλλήλου Χάιδως Ζιάγκα δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά ενδεικτικό παράδειγμα μιας γενικευμένης κρίσης στέγασης που πλήττει εργαζόμενους σε τουριστικές περιοχές, με το κράτος να εμφανίζεται απροετοίμαστο και ουσιαστικά απόν.
«Ζητούν 850-900 ευρώ για σπίτι 15-20 τετραγωνικά και, επιπλέον, προκαταβολικά ενοίκια για όλο τον χρόνο», περιγράφει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής. Όπως εξηγεί, σχεδόν το σύνολο των διαθέσιμων ακινήτων αφορά αποκλειστικά τη θερινή περίοδο. «Σε ποσοστό 90% ενδιαφέρονταν μόνο για σεζόν, από Μάρτιο-Απρίλιο έως Οκτώβριο».
Η ίδια, επιτυχούσα του πρώτου γραπτού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ 2Γ/2022, επί χρόνια διεκδικούσε διορισμό συμμετέχοντας ανελλιπώς σε προκηρύξεις. Ο διορισμός της στο Κτηματολόγιο της Μυκόνου, σε θέση διοικητικού-διεκπεραίωση υποθέσεων, ήρθε αρχές Μαρτίου έπειτα από ανακατατάξεις στα οριστικά αποτελέσματα της προκήρυξης 2ΓΒ/2025. Όπως λέει, η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν ήταν στις πρώτες επιλογές της, γι’ αυτό είχε προσπαθήσει να κατευθυνθεί σε περιοχές με πιο βιώσιμες συνθήκες, όπως στον τόπο καταγωγής της, τα Γιάννενα, αλλά λόγω μορίων δεν τα κατάφερε.
Η πραγματικότητα με την οποία ήρθε αντιμέτωπη η κ. Ζιάγκα, όταν ξεκίνησε να αναζητά κατάλυμα στο νησί κι ενώ βρίσκεται σε αναμονή για να την καλέσουν να αναλάβει καθήκοντα, είναι απαγορευτική. Με δεδομένο ότι ο αρχικός μισθός στο Δημόσιο δεν ξεπερνά τα 850 ευρώ, υπολόγιζε ότι θα μπορούσε να διαθέσει -με μεγάλη δυσκολία- περίπου 500-550 ευρώ για ενοίκιο. «Εκμισθωτές και μεσίτες μού έλεγαν ότι αυτά τα ποσά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα» σημειώνει, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η απόρριψη ήταν ακόμη πιο ευθεία: «Μου είπαν ότι δεν ενδιαφέρονται να νοικιάσουν σε δημοσίους υπαλλήλους, αλλά σε άτομα με εισοδήματα 2.000 και 3.000 ευρώ». Η αναζήτηση στέγης μετατράπηκε σε αδιέξοδο. Επιστράτευσε όλο τον κύκλο των γνωριμιών της, αλλά κάθε προσπάθεια απέβη άκαρπη. Κινητοποιήθηκε ακόμη και μέσω αγγελιών σε διαδικτυακές ομάδες, αλλά εισέπραξε ειρωνικά σχόλια. «Μου έλεγαν ότι μου κάνουν χάρη που ζητούν 850-900 ευρώ» αναφέρει.
Σε απόγνωση
Η εικόνα αυτή δεν αφορά μόνο την ίδια ως εργαζόμενη, ούτε τον κλάδο των δημοσίων υπαλλήλων. Στη Μύκονο -όπως και σε άλλους δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς- η εκτίναξη των ενοικίων και η κυριαρχία της βραχυχρόνιας μίσθωσης έχουν περιορίσει τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μόνιμη διαμονή. Το πρόβλημα πλήττει ιδιαίτερα εργαζόμενους σε κρίσιμους τομείς: εκπαιδευτικούς, γιατρούς, δημοσίους υπαλλήλους. Σε πολλές περιπτώσεις, οι λύσεις που προσφέρονται είναι προσωρινές και ανεπαρκείς· με συγκατοικήσεις σε μικρούς χώρους ή καταλύματα που διατίθενται μόνο για λίγους μήνες.
«Για κάποια επαγγέλματα υπάρχει μια υποτυπώδης βοήθεια, ίσα για να βγει ο χρόνος» σημειώνει η ίδια, αναφερόμενη κυρίως σε αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που μπορούν να αποχωρήσουν από το νησί μετά από έναν χρόνο. Για μόνιμους υπαλλήλους, η έλλειψη σταθερής στέγης καθιστά πρακτικά αδύνατη την παραμονή.
Ευθύνες που μετακυλίονται
Αναζητώντας λύση, η Χάιδω Ζιάγκα απευθύνθηκε στον Δήμο Μυκόνου. Όπως περιγράφει, η αρχική ανταπόκριση ήταν θετική, αλλά τελικά δεν υπήρξε ουσιαστική στήριξη. «Μου είπαν ότι δεν έχουν καμία υποχρέωση να βοηθήσουν, επειδή το Κτηματολόγιο δεν υπάγεται στον Δήμο» αναφέρει. Αντίστοιχα περιορισμένη ήταν και η δυνατότητα παρέμβασης από την ίδια την υπηρεσία της. Ο προϊστάμενος, όπως αναφέρει, αναγνώρισε το πρόβλημα, επισημαίνοντας ότι το κόστος ζωής στο νησί είναι αυξημένο κατά 30-40% σε σχέση με άλλες περιοχές· ωστόσο δεν υπήρχε πρακτικός τρόπος υποστήριξης.
Εξέτασε ακόμη και το ενδεχόμενο δεύτερης εργασίας – κάτι που, υπό προϋποθέσεις, επιτρέπεται στον δημόσιο τομέα. Ωστόσο, όπως της έγινε σαφές, ένα τέτοιο αίτημα δεν θα εγκρινόταν. «Είναι πολύ άσχημο να συνειδητοποιείς ότι ο βασικός σου μισθός δεν επαρκεί για τα δεδομένα του νησιού» αναφέρει, προσθέτοντας ότι ακόμη και μια υπέρβαση με δεύτερη δουλειά, που θα απαιτούσε κόπο και θυσίες από την ίδια, δεν υπάρχει ως επιλογή.
Το ζήτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην αγορά ακινήτων. «Δεν είναι ένα πρόβλημα που προέκυψε τώρα. Υπάρχουν θέσεις, όπως αυτή που καλούμαι να αναλάβω καθήκοντα, που μένουν κενές για 10 και 15 χρόνια. Αυτό δεν τους κρούει τον κώδωνα του κίνδυνου ότι κάτι συμβαίνει ή κάτι πάει λάθος;» διερωτάται η Χάιδω Ζιάγκα.
Η ίδια έχει ήδη αποστείλει επιστολή σε αρμόδιους φορείς (υπουργεία, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, κεντρική υπηρεσία του Κτηματολογίου στη Σύρο) προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις, όπως οικονομική ενίσχυση των δημοσίων υπαλλήλων ανάλογα με το κόστος ζωής ή τη δημιουργία κατοικιών για εργαζόμενους μέσω συνεργασιών με ιδιώτες. «Λύσεις υπάρχουν. Το θέμα είναι αν υπάρχει πολιτική βούληση» τονίζει.
«Αισθάνομαι ότι ο καθένας παλεύει μόνος του» λέει χαρακτηριστικά και προσθέτει πως παρά το κυβερνητικό αφήγημα για ενίσχυση της αποκέντρωσης και στελέχωσης της περιφέρειας, στην πράξη δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.
Το δίλημμα της άρνησης
Την ίδια στιγμή, το θεσμικό πλαίσιο επιβαρύνει περισσότερο την κατάσταση. Σύμφωνα με τη νομοθεσία που θεσπίστηκε τον Οκτώβρη του 2024, σε περίπτωση άρνησης ή παραίτησης εντός ενός έτους επιβάλλεται αποκλεισμός τριών ετών από μελλοντικές προκηρύξεις. «Είναι άσχημο να τιμωρείσαι για κάτι που δεν περνά από το χέρι σου». Όπως εξηγεί, η επιλογή της Μυκόνου δεν ήταν αποτέλεσμα προτίμησης, αλλά ανάγκης κάλυψης θέσεων. «Το πρόβλημα δεν είναι ότι εγώ επέλεξα τη Μύκονο, άλλωστε υπήρχε κενή θέση. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να ζήσω εκεί» λέει.
Η περίπτωση της Χάιδως Ζιάγκα αναδεικνύει με σαφήνεια το αδιέξοδο που διαμορφώνεται σε περιοχές με έντονη τουριστική ανάπτυξη. Από τη μία πλευρά, η αγορά λειτουργεί με όρους μέγιστης κερδοφορίας ή και αισχροκέρδειας. Από την άλλη, η Πολιτεία δεν έχει διαμορφώσει ένα συνεκτικό πλαίσιο προστασίας και στήριξης. Το αποτέλεσμα είναι υπηρεσίες να μένουν υποστελεχωμένες και εργαζόμενοι να καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στην επαγγελματική προοπτική και την αξιοπρεπή διαβίωση. «Ακούμε διαρκώς από τον ΑΣΕΠ και την κυβέρνηση ότι μας δίνουν θέσεις και εμείς δεν τις θέλουμε. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι, σε πολλές περιπτώσεις, δεν μπορούμε εκ των πραγμάτων να τις καλύψουμε» καταλήγει.
Ακολουθήστε μας στα social media του XploreMykonosNews.gr
Κάντε εγγραφή και στο κανάλι μας στο YouTube
Ακολουθήστε μας και στο Νο1 lifestyle & travelling περιοδικό της Μυκόνου XploreMykonosMagazine.com
Διαβάστε ακόμη:
- Η σόουμπιζ ψήφισε Μύκονο αυτό το Πάσχα
- Πώς διαμορφώνονται οι τιμές καυσίμων ανά νομό -Η ακρίβεια περνά από την αντλία στο ράφι
- Η επιβεβαίωση του cast ότι το Emily in Paris έρχεται Ελλάδα
- Μιχόπουλος – Ευριπίδου: Με τα παιδιά τους στην άδεια Μύκονο!
- Οι αυξήσεις στους μισθούς για πάνω από 600.000 δημοσίους υπαλλήλους, δείτε παραδείγματα